bir zamanlar cok ama cok mutluymusum.ama oluyodum mutsuzluktan, simarikca sikayet ettim kendimi gaza getirdim, rahat batti sonunda cikmak icin gobegimi catlattigim bir kuyuya dustum. simdi oraya geri donmek istiyorum. buyuk bir hata yaptim. pismanim cok pismanim. o kadar kotu seyler oldu ki. cok kotu sozler soylendi, arkadasliklar bitti, amaclar degisti, hayatin nehri yatak degistirdi. istedigim de buydu, oyle saniyordum, daha iyisi olacak saniyordum ama olmadi, ne zaman daha iyisi olacagini dusunerek biseye kalkissam, rahat batsa yani, hep cok pis bi tokat yiyorum karmadan. herseyimi cekiyor da simarikligima hic musamasi yok. o kadar uzgunum ki , o gunlerimi ellerimle bogdum, hala yasiyan bir hayattim, direndi anilar, hatirli guzel gunler, aksam odaya dusen sokak lambasinin isigi, elimdeki sarap kadehi , umutlar , o gunun huzuru, evin kokusu, hergun acan sardunya bile , direndi. ama tepinmesi bitene kadar birakmadim yastigi.
yok ettim gunleri. o kadar canim acitiyor ki yaktigim gemiler, bazen basimdan buyuk islere kalkisiyorum. biraz mutevazi olmaktan ne cikar ki biraz uyumlu biraz naif…
offf rahatlamadim da yazdikca icime coktu.
No comments:
Post a Comment