gençliğimin kapıları

kendimiz mi yaşıyoruz, nasıl böyle savuruyor hayat bizi bu şekilde?

sanki bazen görelim diye görmemiz gerekeni, zamanı geleni, ensemizden tutup çeviriyor başımızı.

hep kalbimdeydin, hep kalbimdesin, tekrar sarılana kadar

bir dostum var
seviyorum kırıyorum
sopa gibi oldukları için
bir türlü sevemediği ve
sürekli dalgalandırmaya çalıştığı 
saçlarına hayranım aslında
belki de çok konuşuyor
bi öyle bi böyle
inanmazsınız neler hayal ediyor üretiyor
beni bir seviyor bir sevmiyor
geceleri bir cıkıp dagıtıyoruzki bazen
yerine koyabilecegim anlar yok
bazen sus pus oturuyoruz
öylesine arkadaşmışız gibi sohbetlerimiz var
bir de kimsenin konuşmaya cesaret edemediği 
yada kabullenemeyeceği kadar 
açıyoruz içimizi birbirimize
öyle değişkeniz ki ikimizde 
birbirimizi alıp götürüyoruz
ben bi de eteklerini seviyorum onun
etekleriyle dans ederken ki bakışlar üzerinde
ben , benmişim gibi gururlanıyorum
sigarayı bir türlü bırakamıyoruz ikimizde 
çünkü ne zaman gece uzasa 
dayanamıyoruz yakıyoruz
öyle karmaşığız ki 
düğümlenmişiz bir kere birbirimize
istesekse atamayız içimizden içimizi
biliyorum ;
bazen uzayıp gidiyor benden
belki bende bazen
ama sarılırken birbirimize verdiğimiz enerjiyi
terkedemem
seviyorum işte!!!

tuesday, august 22, 2006