ağustos çıkmazı

beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
beni koyup koyup gitme
ne olursun


bir deniz kıyısında otur
gemiler sensiz gitsin bırak
herkes gibi yaşasana sen
işine gücüne baksana
evlenirsin çocuğun olur
beni koyup koyup gitme
ne olursun


elimi tutuyorlar ayağımı
yetişemiyorum ardından
hevesim olsa param olmuyor
param olsa hevesim
yaptıklarını affettim


seninle gelemeyeceğim

geniş zamanlar

http://fizy.com/#s/1047et

bir romanı alıp okumayı özledimi bahsetsin memleketin bir köşesinden,
dere kenarı bir kavak ağacının rüzgarda savruluşundan
akşam saati duyulan seslerden,
sevdadan ekmekten sudan

çığlık çığlığa bağırıyorum, niye duymuyorum kendi sesimi

içimde bir sonbahar büyüyor

kuruyorum .